Wersja polska English version

Diagnostyka i leczenie dysfunkcji stawów skroniowo-żuchwowych

DiagnostykaProblemy z zaburzeniami ze strony stawów skroniowo-żuchwowych dotyczą ok. 70 - 80 proc. populacji. Jest to więc problem społeczny.

Spośród różnych schorzeń mogących spowodować dysfunkcje stawową na pierwszym miejscu znajduje się bruksizm. Jest to schorzenie, które objawia się nieświadomym zaciskaniu mięśni żwaczy oraz (lub) zgrzytaniem zębami.

W wyniku tych tzw. parafunkcji zwarciowych dochodzi do przeciążenia stawów skroniowo żuchwowych, nadmiernego i długotrwałego napięcia mięśni okolicy stawów skroniowo - żuchwowych, mięśni podpotylicznych, odcinka szyjnego kręgosłupa oraz często mięśni obręczy barkowej. W jamie ustnej u pacjentów z bruksizmem obserwuje się charakterystyczne starcia powierzchni siecznych i żujących zębów, ubytki klinowe oraz uszkodzenia i zaniki przyzębia.

Zmiany te mogą być bardzo rozległe. Do ogólnoustrojowych i zewnętrznych objawów bruksizmu zaliczamy również:
  • bóle głowy
  • bóle karku i pleców
  • bóle ucha
  • szumy i zaburzenia słuchu
  • przerost mięśni żwaczy i skroniowych (tzw. "twarz kwadratowa")
  • bolesność w okolicy przyczepów mięśni żwaczy i skroniowych
  • wzrost napięcia i bóle mięśni obręczy barkowej

Objawem, który jest najczęściej sygnalizowany przez pacjentów z zaburzeniami funkcji stawów skroniowo-żuchwowych i szukających pomocy lekarskiej - jest ból. Mogą to być dotkliwe bóle głowy, często mylone z bólami migrenowymi i / lub bóle twarzy.

Na ogół pacjentami są osoby dorosłe, jednak najczęściej dysfunkcja stawowa pojawia się już dużo wcześniej. Jest ona na ogół wynikiem współistnienia co najmniej kilku czynników predysponujących do powstania tego zaburzenia.

Najczęściej są to: czynniki zgryzowe (okluzyjne), podatność tkankowa, wady postawy i stres. Stres, czyli długotrwałe napięcie psychoemocjonalne, jako skutek nie przystosowania się do gwałtownych zmian cywilizacyjnych i społecznych.

Bruksizm, zaliczany jest do tej samej grupy zaburzeń psychosomatycznych co choroba wrzodowa żołądka i choroba wieńcowa. Niektóre, nie leczone rodzaje wad zgryzu, predysponują do powstawania tego typu nieprawidłowości. Są to wady dotylne i tzw. zgryzy głębokie. Również wady zgryzu i wady zębowe, które powodują zaburzenia zwarcia - przedwczesne kontakty zwarciowe mogą być wiodącym czynnikiem w etiologii dysfunkcji stawów skroniowo - żuchwowych.

Inną częstą przyczyną omawianych zaburzeń mogą być pojedyncze braki zębowe, rozległe braki zębowe w odcinkach bocznych, tzw. braki skrzydłowe, nieprawidłowości związane z wyrzynaniem się ostatnich trzonowców, zmiany reumatoidalne oraz urazy. W wielu przypadkach pierwsze objawy dysfunkcji stawów skroniowo-żuchwowych mogą pojawić się po leczeniu protetycznym, chirurgicznym lub ortodontycznym na tle jatrogennym. Niezwykle często obserwuje się współistnienie dysfunkcji narządu żucia - wad zgryzu - wad postawy lub/i zaburzeń narządu ruchu. Dlatego bardzo ważne z punktu widzenia skuteczności terapii i ogólnego zdrowia staje się zespołowe, kompleksowe leczenie tych zaburzeń.

<< wróć do Gnatologia
Partnerzy
Anna PikuraBeyondX